Zbiór wierszy autorki tomików poetyckich: "Skóra węża", "Gdzie piołun rośnie", "Ptaszysko", "Balkon bez poręczy", "Gwar utajony", "Smocza samotność", "Wstęp do teorii jawy".
O jej poprzednich tomikach napisano:
"(...) poważny zastrzyk mądrości i kobiecego ciepła, czystej poezji penetrującej z wdziękiem i precyzją zagadki naszej psychiki i skomplikowanych relacji między tym światem a równoległym (zwanym niekiedy zaświatem), między niezbyt jawną jawą a nad wyraz ostrym, realistycznym snem".
Karol Maliszewski, "Kurier Czytelniczy" 2000

"Czytając te wiersze, niezwykle sugestywne, miałem wrażenie, że poezja wraca do swoich zapomnianych, ale jak widać nie całkiem wyschniętych źródeł".
Andrzej Zawada, "Nowe książki" 1998

"Jest to niezwykła w swej prostocie poezja ładu, paradoksalna i tajemnicza. Irena Wyczółkowska proponuje inny sposób postrzegania rzeczywistości, delikatnie sugeruje realność >bezgraniczną<, w której znajdzie się miejsce na rozmowę z przodkami, zmarłym psem, na poskromienie naszych lęków egzystencjonalnych. W poetyckich podróżach, rzeczywistych i imaginacyjnych, widzi szansę na >rekonstrukcję< poczucia urzekającej dziwności istnienia".
Krzysztof Lisowski. "Rzeczpospolita" 1997

"Dobrze, że ofiarowuje nam pełne kobiecej dojrzałości wiersze, że jej glos dochodzi do czytelników, że - powiem to wreszcie - tam, gdzie mężczyzna nosi zaskórniaki albo coś innego jeszcze, ja noszę kartki z wierszami Ireny Wyczółkowskiej".
Aleksander Jurewicz, "Dziennik Bałtycki" 1996