Książka Tezaurus - Harry Potter jest niezastąpioną pomocą dla każdego czytelnika Harry’ego Pottera. Została napisana przez Andrzeja Polkowskiego, tłumacza wszystkich części przygód Harry’ego w Polsce. Jest to idealna pomoc przy czytaniu V tomu – pozwala przypomnieć sobie postacie z poprzednich części i sytuacje, w jakich się pojawiły. Ułatwia zorientowanie się w działaniu licznych czarów wprowadzonych w poprzednich tomach, a przejrzysta lista odnośników pozwala łatwo poruszać się po tekście.


Książka została zilustrowana sugestywnymi ilustracjami i miłą dla oka szatą graficzną, tak żeby dzieci nie zniechęcił jej słownikowy charakter. Szata graficzna ułatwia także poszukiwanie haseł wg. alfabetu.


Słownik zawiera około 1000 haseł na prawie 400-stu stronach. Każde hasło jest starannie opracowane, zawiera etymologię danego słowa, a także jego angielski odpowiednik. Dzięki odnośnikom do stron poszczególnych tomów można sprawdzić, w jakiej sytuacji pojawiło się dane hasło. Ponadto wyjaśnia pochodzenie nazw i imion, wyjaśnia trudne słowa, opisuje postacie, miejsca, przedmioty, czary, rośliny i zwierzęta pojawiające się we wszystkich publikowanych dotąd powieściach, odtwarza chronologię wydarzeń. Pozwala odnaleźć się w świecie Harry’ego Pottera.


Andrzej Polkowski (Autor) tak mówi o swojej książce: "Dzięki Tezaurusowi przypomnisz sobie, kim są amnezjatorzy, na czym polega Zaklęcie Fideliusa i skąd się wzięła jego nazwa, jakie urzędy znajdują się w Ministerstwie Magii i co się w nich dzieje, kim naprawdę jest Glizdogon, kim jest Alastor Moody/Auror i dlaczego powinni się go bać śmierciożercy (kim są śmierciożercy?). Pozwoli Ci ustalić różnicę między zaklęciem Imperius i Impervius”.


Przykładowe hasła:

Imperius – zaklęcie złowrogie, jedno z tzw. Zaklęć Niewybaczalnych*, których użycie jest zakazane. Jego skutkiem jest przejęcie całkowitej kontroli nad przeciwnikiem. Używał go Voldemort, kiedy był w pełni swych czarnoksięskich mocy, aby podporządkować sobie innych czarodziejów i „ministerstwo miało sporo kłopotów z rozróżnieniem, kto działał zmuszony zaklęciem, a kto z własnej woli” (CO - „Czara Ognia” 228). Formuła: imperio.
Et. łac. imperium – moc rozkazywania, władanie.
CO 227-28, 245-46, 702, 706, 709, 712-14

Impervius – zaklęcie, jakiego w WA („Więzień Azkabanu”) użyła Hermiona, aby okulary Harry’ego odpychały krople deszczu.
Et. łac. impervius – „nie do przebycia”, „powstrzymujący”.
WA 188

Moody, Alastor – [czyt. Alastor Mudi] emerytowany auror*, słynny łowca czarnoksiężników i śmierciożerców*, zwany Szalonookim z powodu magicznego oka, które patrzyło we wszystkie strony i widziało rzeczy i osoby dla innych niewidzialne (np. pod peleryną-niewidką*). Jego twarz „wyglądała, jakby została wyrzeźbiona ze zbielałego od wiatru i deszczu drewna... Posiekana była licznymi bliznami... Usta wyglądały jak poprzeczne rozcięcie, a sporej części nosa brakowało” (CO – „Czara Ognia” 198). Ubytek w nosie był pamiątką po walce z Evanem Rossierem*, zwolennikiem Voldemorta. Miał też jedną nogę sztuczną – drewnianą. Cierpiał na manię prześladowczą i wszędzie dopatrywał się wrogów. W CO podszywa się pod niego młody Barty Crouch* jako nowy profesor obrony przed czarną magią*. Prawdziwy Moody spoczywał przez dziesięć miesięcy w swoim magicznym kufrze, oszołomiony zaklęciem Imperius*. Odzyskawszy siły pod opieką pani Pomfrey*, prawdziwy Moody pojawił się na uczcie pożegnalnej w Hogwarcie kończącej IV rok nauki Harry’ego.
Et. szkoc.-gael. Alastair, Alister, Alastor to forma gr. imienia Aleksander – „obrońca ludzi”, ang. moody – „w ponurym nastroju”.
CO 171-74, 198ap-200, 218-235, 241, 245-49, 273, 293-95, 305, 315, 339-40, 350-51, 359-63, 360-61 jego gabinet, 374-75, 410, 423, 426, 439-40, 457-58, 491-99, 501-504, 506, 514, 539-40, 553, 555, 570, 584, 590, 593-98, 604-607, 612-15, 617, 633, 639, 646, 654, 685, 698-707, 712-14, 717-18, 725, 736, 744

Parę słów o autorze - Andrzeju Polkowskim:

Z wykształcenia – archeolog, przez wiele lat – redaktor, ale i tak najlepiej znany jest szerokiemu gronu odbiorców jako znakomity tłumacz.

Przetłumaczył ponad 40 tytułów, w tym sporo literatury dziecięcej, fantasy i SF, także książki psychologiczne i historyczne. Wśród jego tłumaczeń największą satysfakcję dały mu Opowieści z Narnii i Trylogię kosmiczną C.S. Lewisa, Wróbla i Dzieci Boga D. Russel, Demona Ciemności i Demona Nocy T. Lee, Szardika R. Adamsa i cykl o królu Arturze S. Lawheada (którą to opinię podzielają zapewne i czytelnicy). Na uwagę zasługują również oficjalne przemówienia i homilie Jana Pawła II wygłoszone w różnych krajach po angielsku, a także Całun Turyński I. Wilsona.

Tłumaczenie literatury dziecięcej i młodzieżowej ułatwia mu znacznie doskonały kontakt z młodymi ludźmi (od wielu lat działa w towarzystwie zajmującym się dziećmi pozbawionymi właściwej opieki), a także otwartość na propozycje młodych czytelników. Zmuszony jest tym samym do zachowania elastyczności językowej, gdyż zajmując się mową młodzieżową, nieustannie się przecież zmieniającą, musi być wrażliwy na te przemiany. Radzi sobie zresztą znakomicie z przekładem, z trudnościami translatologicznymi i niuansami językowymi. Na uwagę zasługuje zwłaszcza świetny przekład nazw własnych w serii o Harrym Potterze. Jego rewelacyjne tłumaczenie serii o Harrym Potterze przysporzyło mu wielbicieli i sławy porównywalnej w Polsce z samą autorką.

Andrzej Polkowski ma mnóstwo zainteresowań, jest znawcą haiku i filozofii o. P. Teilharda de Chardin, o którym napisał książkę. Jest człowiekiem niezwykle aktywnym, między innymi od wielu lat działa w Towarzystwie „Nasz Dom”, które pomaga dzieciom pozbawionym opieki rodzicielskiej.